Find it in Youtube

Πάλι καλά που βρίζει γιατί αλλιώς θα νόμιζα ότι δεν είναι ο Colin Farrell

A hell of a place to make your fortune

Τώρα τελευταία έχω κολλήσει με το Deadwood. Άγρια δύση, χρυσοθήρες, αναρχία, μαφιόζοι, πόρνες, φόνοι, εξευτελισμοί, γλοιώδης χαρακτήρες, έντιμοι σερίφηδες και πολύ πολύ βρισιδι. Μόλις ανακάλυψα ότι είναι βασισμένο σε πραγματικά στοιχεία, και ότι οι χαρακτήρες στην ταινία υπήρξαν στην πραγματικότητα κάτι που την κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον. Το Deadwood ήταν μια παράνομη κοινότητα που δημιουργήθηκε στα 1870 μέσα στην περιοχή που άνηκε δικαιωματικά στους Ινδιάνους. Νομοί δεν υπήρχαν και τελικά κάποια χρόνια μετά κάηκε ολοσχερώς. Η σειρά εξιστορεί τις πρώτες «ένδοξες» μέρες της περιοχής. Εθιστικό.



Η λέξη fuck ακούγεται στην σειρά 2980 φορές αν και η αγαπημένη μου βρισιά στο show είναι cocksucker.



Και αυτό είναι μόνο το πρώτο επισόδειο.

Νέα σειρά : –V--

Independence Day; Αυτή πότε έφυγε από το Νησί;

Lady Gaga did it again!!!

Δε ξέρω αλλά η βλαμμένη μου αρέσει. Δε κωλώνει πουθενά. Σου λέει ευκαιρία είναι τώρα που είμαι διάσημη και έχω το ακαταλόγιστο ότι μαλάκια μου αρέσει θα τη φορέσω. Αλλιώς δεν εξηγείται ότι σχεδόν πάντα κυκλοφορεί χωρίς παντελόνι.
Σε αυτό το βιντεοκλίπ πάντως ξεπέρασε τον εαυτό της. Sci-fi και high fashion. Τα alien inspired παπουτσάκια του Alexander Mc Queen τα τίμησε δεόντως καθώς και την παρακάτω φόρμα.





Έχω την απορία αν πλήρωσε τίποτα από αυτά ή είναι ένα είδος χορηγίας όπως με τα φορέματα των διασήμων στις τελετές. Από την άλλη πάντα αναρωτιόμουν ποιος αγοράζει τις extreme δημιουργίες του Mc Queen. Υποθέτω weirdo καλλιτέχνες, συλλέκτες (;) και μουσεία ( και όμως).
Για να γυρίσουμε στο θέμα μας πάντως το τραγούδι είναι αδιάφορο αλλά παρόλα αυτά δε ξεκολλάς τα μάτια εύκολα από την οθόνη.

Inspiring and moving

Sand Animation with soundtrack. A talended artist named Kseniya Simonova draws in sand according to the music.

abandoned places

Ένα από τα όνειρα μου είναι να βρω ένα εγκαταλειμμένο κτίριο και να το εξερευνήσω. Να περπατήσω στους διαδρόμους, να ανέβω σκαλιά, να χαθώ στο υπόγειο, να εξετάσω τα πεταμένα αντικείμενα και να ανακαλύψω μικρούς θησαυρούς. Πάντα μου άρεσε η ιδέα της απόλυτης ελευθερίας μέσα σε έναν άδειο χώρο. Μπορεί ακόμα να ονειρεύομαι αλλά ο Henk van Rensbergen, ένας βέλγος πιλότος, το έχει κάνει δεύτερο επάγγελμα. Με μια μηχανή γυρίζει το κόσμο και φωτογραφίζει εγκαταλειμμένα κτίρια, εργοστάσια, σπίτια, γραφεία, νοσοκομεία. Περνά ώρες ανακαλύπτοντας τα. Μπορεί να έχει φοβηθεί, να έχει κινδυνέψει η σωματική του ακεραιότητα, συλληφθεί κάμποσες φορές αλλά αυτός ακόμα συνεχίζει. Εγώ από την άλλη ακόμα και με ένα κτίριο θα ήμουν ευχαριστημένη.

Έβλεπα τις προάλλες το Taken με τον Liam Neeson σε ρόλο εκδικητή πατέρα που κάνει τα πάντα για να βρει την κόρη του. Με έκανε να σκεφτώ ότι τώρα τελευταία το Hollywood εμπιστεύεται ρόλους δράσης, που κανονικά θα ανήκαν σε κάνα Bruce Willis και Vin Diesel, σε καταξιωμένους ηθοποιούς που δεν έχουν κάνει κάτι παρόμοιο. Η αρχή έγινε με τον Matt Damon και τις περιπέτειες του Bourne. Παρά τις αμφιβολίες ήταν εξαιρετικός στο ρολό του υποπράκτορα.



Μετά πήρε σειρά ο Christian Bale που φόρεσε με επιτυχία την στολή του Batman και αφού γλυκάθηκε ανέλαβε και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο Terminator.




Πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι ο Robert Downey Jr. που παρόλο τα τελευταία χρόνια διατηρούσε μικρούς χαρακτηριστικούς ρόλους τα studio τον εμπιστεύτηκαν ως Iron Man.



Μπορεί οι Eric Bana και Edward Norton να απέτυχαν σαν Hulk αλλά η επιλογή και μόνο δείχνει ότι τώρα πια τέτοιοι ρόλοι δεν προορίζονται για ηθοποιούς με αμφιλεγόμενο ταλέντο και δυνατά μπράτσα. Θα φανταζόσασταν εσείς ποτέ των Jake Gyllenhaal ως Prince of Persia;

2 hours behind

Ζω και υπάρχω. Ξεχάστηκα μόνο λιγάκι. Έχω να γράψω εδω και μήνες και παίζει να μην έχει μείνει άνθρωπος που να τσεκάρει αυτό το blog. Αλλά επιστρέφω δριμύτερη. Απλά τώρα θα σας γράφω από ένα δωματιάκι στα δυτικά του Λονδίνου. Για δουλειά το πήγαινα για σπουδές μου βγήκε. Αλλά είμαι εδώ που είμαι και σκοπεύω να το εκμεταλλευτώ δεόντως. Τις τελευταίες μέρες εγκαταστάθηκα στο νέο «σπίτι» μου, απέκτησα νέους φίλους, ψώνισα φαγητό από τα Marks & Spencer, έκανα μια πρώτη σύντομη βόλτα στο κέντρο του Λονδίνου ( πολύς κόσμος ), τρόμαξα σε χαζά εκθέματα, δοκίμασα fish and chips, χάζεψα τα γλυκά / snack / λόγους να γίνεις διπλάσιος, δοκίμασα χορό, πιάστηκα στο δεκάλεπτο, μπήκα σε ομάδα με μια παντρεμένη Ιρανή και μια μαμά από τη Σαουδική Αραβία, έκανα πατίνια, έπεσα και απήλαυσα τον ήλιο της Αγγλίας (χωρίς πλακά).

10 αγαπημένα μου μουσικά βιντεοκλίπ

10. Blur - Charmless Man



Απλό και αστείο. Είχα μια παρόμοια ιδέα για βιντεοκλίπ πολύ πριν το δω.


9. The Organ - Memorize the City



Από τα τόσα «βάζω το συγκρότημα να περπατάει στην πόλη νύχτα» κονσεπτ αυτό είναι το πιο επιτυχημένο.


8. Keane - Bedshaped

Bedshaped @ Yahoo! Video

Μου θυμίζει Tim Burton.


7. She Wants Revenge - Tear you apart

Tear You Apart @ Yahoo! Video

Σκοτεινό, μυστηριώδες με ωραία φωτογραφία και άψογα σκηνοθετημένο.


6. Bjork - Bachelorette

BJORK - bachelorette HQ VIDEO ვაჟა @ Yahoo! Video

Εδώ θα μπορούσε να μπει οποιοδήποτε της Bjork. Ενδεικτικά ένα.


5. Bat For Lashes - Whats a Girl To Do



Θυμίζει Donnie Darco.


4. Prodigy - Smack My Bitch Up

Prodigy-Smack My Bitch Up @ Yahoo! Video

Ιδιοφυές


3. Aphex twin - Come to daddy



Δε θεωρείται άδικα ένα από τα καλύτερα βιντεοκλίπ όλων των εποχών. Sick and pretty.


2. Dj Shadow - Six Days

Six Days @ Yahoo! Video

Όλα τα στοιχεία των ταινιών του Wong kar Wai τέλεια συνδυασμένα με την μουσική.


1. Radiohead - Street spirit



Brilliant. Τι να κάνω γουστάρω τρελά slow motion.

Αποκάλυψη τωρα

Dexter my Obsession

Από Σεπτέμβριο ξεκινάει η τέταρτη σεζόν του Dexter. Μια από τις πιο πρόσφατες αγαπημένες μου σειρές. Πρωταγωνιστής είναι ένας κατά συρροή δολοφόνος που κατευθύνει τα δολοφονικά το ένστικτα μόνο προς παραβάτες του νόμου. Μεγαλωμένος από αστυνομικό, ο οποίος τον έχει μάθει να συγκρατεί τις δολοφονικές του ορμές και να είναι εξαιρετικά μεθοδικός και προσεκτικός, διατηρεί μια φυσιολογική εικόνα δουλεύοντας ως αναλυτής αίματος για την αστυνομία του Μαϊάμι. Εξαιρετικός ο Michael C. Hall στον ρόλο του ψυχακια. Στην αρχή ο Dexter είναι ένας απαθής ψυχρός εκτελεστής αλλά σιγά σιγά μαθαίνει να αισθάνεται. Στην ουσία πρόκειται για μαύρη κωμωδία με στοιχεία αστυνομικού θρίλερ. Το καλύτερο με τη σειρά είναι οι μακάβριες σκέψεις του Dexter:

If I had a heart it would broke
Blood is my life
If I don’t blink I might cry
I won’t kill my sister, I won’t kill my sister
Don’t talk about feelings, I don’t have any
I want to kill somebody

Δε βλέπω κανένα λόγο να μη λατρέψει κάποιος τον Dexter!!!!!!!

All I want is movies

Ο πορτοφολάς



Δεν είναι ότι δεν μου άρεσε, μου άρεσε αλλά κάτι με ξένισε. Δε μπορώ να τη θεωρήσω μια από τις καλύτερες όλων των εποχών. Ο κεντρικός χαρακτήρας Michelle μου ήταν αντιπαθέστατος. Στα μάτια μου δεν ήταν παρά ένας τεμπέλης ο οποίος σπαταλούσε όλη την εξυπνάδα του και το ταλέντο του για να μάθει να κλέβει. Ακόμα πιο ενοχλητικό ήταν το παίξιμο του ηθοποιού. Ήταν δύσκαμπτος, κοιτούσε μονίμως το πάτωμα και έλεγε τα λόγια του σαν ρομπότ. Διάβασα βέβαια ότι ο ίδιος ο Μπρεσον είχε πει στους ερασιτέχνες ηθοποιούς να παίζουν έτσι ώστε να μην αποτυπώνουν κανένα συναίσθημα αλλά να τα ερμηνεύουν οι θεατές όπως θέλουν. Τέτοιες κουλτουριάρικες μαλακίες δεν τις μπορώ. Κανένας δε μπορεί να αμφισβητήσει ότι είναι ένα αξιόλογο πορτραίτο του ήρωα και μια ψυχολογική ανάλυση του χαρακτήρα του Michelle.
Άσχετο αλλά η συμπρωταγωνίστρια Monica Green είναι ίδια η Natalie Portman με διαφορετική μύτη.


The Beguiled



Ξεχασμένη ταινία με πρωταγωνιστή τον Clint Eastwood. Εδώ υποδύεται έναν τραυματισμένο στρατιώτη των βορείων ( η ταινία διαδραματίζεται την εποχή του πολέμου μεταξύ βορείων και νοτίων) τον οποίο ανακαλύπτει μια πιτσιρικά κάτοικος ενός κοντινού οικοτροφείου θηλέων του Νότου. Στην κυριολεξία καταλήγει στο στόμα του λύκου αλλά παρόλο που πρόκειται για εχθρό η σεξουαλικά στερημένη διευθύντρια δέχεται να τον περιθάλψει. Κλειδωμένος χρησιμοποιεί την γοητεία του για να κερδίσει την εύνοια των θηλυκών κατοίκων του οικοτροφείου από την διευθύντρια, την συνεσταλμένη καθηγήτρια και ένα νυμφίδιο μαθήτρια. Βέβαια όταν μπλέκεις με τα πίτουρα θα σε φάνε οι κότες. Μόλις τον αντιλαμβάνονται όμως τα πράγματα παίρνουν άσχημη τροπή. Πολλοί χαρακτήρισαν την ταινία μισογυνικη αλλά κατά την γνώμη μου το αντρικό φύλο δεν έχει και τον καλύτερο δυνατό αντιπρόσωπο στον χαρακτήρα του Eastwood. Το Beguiled αποπνέει μια γκοθικ αισθητική πνιγμένη στο χρώμα της σέπιας, σαν μια παλιά «αθώα» φωτογραφία. Τίποτα όμως δεν είναι αθώο πίσω από τα κάγκελα του οικοτροφείου.

................................


Ορίστε και μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα trailers επερχόμενων ταινιών:

Where the Wild Things Are του Spike Jonze



The Box του Richard Kelly



District 9 σε παραγωγή Peter Jackson



Shutter Island η επιστροφή του Martin Scorsese



Cemetery Junction του αγαπημένου διδύμου των The Office και Extras



Moon



Zombieland



Daybreakers, είχα ξεχάσει τον Ethan Hawke



Agora του Alehandro Amenabar



Jennifer's Body, η νέα δουλειά της Diablo Cody

Αι κουρέψου Brian

Μόλις γύρισα από την συναυλία των Placebo και παρόλο που περίμενα να απογοητευτώ τελικά την ευχαριστήθηκα. Με ένα μέτριο πρόσφατο album και γνωρίζοντας ότι πάντα δίνουν βάση στα καινούρια τους τραγούδια περίμενα να ψιλοβαρεθω. Και ενώ ξεκινήσανε με ένα σερί από τραγούδια του τελευταίου άλμπουμ και κάποια αδιάφορα κατά την γνώμη μου παλιότερα τύπου Follow the cops back home και Special Needs μετά άρχισαν να παίζουν από τα πιο γνωστά και πολυαγαπημένα του κοινού. Every me and every you, special K Meds, Bitter end και λοιπά. Το καλύτερο από όλα όμως ήταν ότι ο Brian ήταν πιο φιλικός από ποτέ, μέσα στη ευγένεια, χαρούμενος, συνέχεια μας έλεγε πόσο γουστάρει που είναι εδώ και ότι το εννοεί, κατάφερε και είπε ευχαριστώ στα ελληνικά, χαμόγελα, κακό και τσαχπινιές. Καμία σχέση με τις προηγούμενες 2 φορές. Τελικά ίσως αυτό να μου έφτιαξε τη διάθεση. Α και το ότι έπαιξε Infra Red.

Χίλια ευχαριστώ και πάλι R2-D2 γιατί ότι είναι free είναι και πιο γλυκό.

Κόλλημα