Join the energy revolution

Δεν εχει να κάνει με την Greenpeace πια και με το αν συμφωνείτε με τις μεθόδους της. Το φαινόμενο του θερμοκηπείου και τα αποτελεσματα του είναι πια ορατά. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί. Όταν πριν απο 6 περίπου χρόνια πρόσεξα για πρώτη φορά οτί το καλοκαίρι τελειώνει τον Οκτώμβριο και οι εποχές είναι πιά 2 τότε θυμήθηκα όλα εκείνα που μας μάθαιναν στο σχολείο.
Από τότε και μέχρι σήμερα πιστεύω ότι αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα η αν δεν κατοικήσουμε στο φεγγάρι η γενιά μας είναι η τελευταία που θα ζήσει μια φυσιολογική ζωή και τίποτα από τότε μέχρι σήμερα δεν μου έχει αλλάξει γνώμη.
Πόσο άσχετος μπορείς να είσαι για να μην το βλέπεις.
Ευτυχώς τώρα τελευταία έχει πάρει διαστάσεις τόσο εξαιτίας των ακραίων καιρικών φαινόμενων όσο και με την προσοχή που δίνουν στο θέμα διάφοροι διάσημοι( βλ. Leonardo Dicaprio).
Παρόλο που γενικά δεν ασχολούμαι καθόλου με θέματα περιβάλλοντος, πολιτικής κ.λ.π, το θέμα της υπερθέρμανσης είναι το μόνο που με έχει ευαισθητοποιήσει σε σημείο που σκέφτομαι να γίνω μέλος της Greenpeace παρόλο που τους θεωρώ υπερβολικούς.
Η αλήθεια είναι οτι όλοι πρέπει να κανουμέ κάτι αρχίζοντας απο εδω
Εδώ θα βρείτε μερικές απλές λύσεις για να εξοικονομήσετε ενέργεια.



Όταν το αντίστοιχο γαλλικό βίντεο προβλήθηκε κάπου στην Γαλλία κανένας δεν εδώσε σημασία. Κανένας δεν σταμάτησε να ρίξει μια ματία. Είναι εξοργιστικό.

να προτιμάτε AXXO

HOT FUZZ



Το Shaun of the Dead το θυμάστε; Η ίδια ομάδα επιστρέφει και αυτή τη φορά βάζει στο στόχαστρο τις ταινίες δράσης.Ένας άψογος αστυνομικός παίρνει μετάθεση σε ένα κωλοχώρι με την δικαιολογία οτι κάνει την υπόλοιπη αστυνομία to look bad. Στο βραβευμένο καλύτερο χωριό της χώρας τα καθηκοντά του περιορίζονται στο να μπαγλαρώνει μεθυσμένους και να ψάχνει χαμένα ζώα. 'Ολα αυτά όμως μέχρι να αρχίσουν τα ύποπτα ατύχηματα. Από έκει και μετά αρχίζει η αληθινή δράση.
Story που θα ζήλευαν και αυτοί του Southpark + βρετανικό χιούμορ + εξαιρετική σκηνοθεσία + γρήγορο μοντάζ + γνωστές βρετανικές φάτσες = ένα απολαυστικό δύωρο και μία απο τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Κρίμα που οι "έξυπνοι" του μάρκετινγκ θεώρησαν σωστό να την στείλουν κατευθείαν σε dvd.

Κατεβάστε εδώ




Hannibal Rising



Τα ωραιότερα λακκάκια του γαλλικού κινηματογράφου φοράνε την μάσκα του Hannibal. Εαν πάντα αναρωτιόσουν πως κατέληξε ένας εξαιρετικά μορφωμένος γιατρός να τρώει για πρωινό μυάλα εδώ θα βρείς τις απαντήσεις. Η γεννήση ενός θρύλου ξεκινάει απο την Λιθουανία. Ο Gaspard Ulliel είναι μια αποκάλυψη στο ρόλο του. Η σκηνοθέσια αρκετά καλή και η Gong Li επίσης. Την προτείνω ανεπιφύλκτα

Κατεβάστε εδω

...gravity no escaping gravity...

7 μέρες μετά αποφάσισα να γράψω εντυπώσεις από την συναυλία των Placebo. Αυτό θα πει συνέπεια.

Πέμπτη 14 Ιουνίου
Όλη την ημέρα έτρεχα, από την πρακτική σπίτι και από εκεί για συνέντευξη για το μεταπτυχιακό και πάλι σπίτι για να ντυθώ πιο λετσικα.( εμ πουκάμισο και τζιν δεν αντέχεται σε συναυλία ). Παίρνω λεωφορείο και φτάνω Ακαδημίας με σκοπό να πάρω ταξί για τον Λυκαβηττό αλλά το ζώο είχα την φαεινή ιδέα να πάω με τα πόδια (το είχα τσεκάρει στο drive me και δεν φαινόταν πολύ μακριά) με αποτέλεσμα να ψάχνομαι μέσα στα στενάκια και τις σκάλες και να φτάσω μετά από ώρα με την γλώσσα έξω.
Φτάνοντας βρήκα τον Α. από την κινηματογραφική ομάδα και την κολλητή του Μ. Αυτοί υποτίθεται ότι θα πήγαιναν πιο νωρίς για να πιάσουμε θέσεις αλλά αποφάσισαν να φανέ γύρους πριν με αποτέλεσμα οι πιο καμένοι από εμάς να έχουν καταλάβει τις πρώτες θέσεις μπροστά από τον έλεγχο. Ώρα 6:20. Μέχρι τις 7:40 που άνοιξαν τις πόρτες βρήκαμε χρόνο να «συσφίξουμε» τις σχέσεις με τους γύρω καμένους, οι οποίοι καμένοι ήταν κάτι πιτσιρίκια κάνοντας με να νιώθω γριά μπροστά τους. Τρέξαμε, προσπεράσαμε χορηγούς και τελικά πιάσαμε δεύτερη σειρά πιστά.
Μέχρι τους Zebra Tracks που άνοιγαν την συναυλία πιάσαμε κουβέντα με τους σεκιουριταδες οι οποίοι λέγανε ένα σωρό καφρίλες για το συγκρότημα και άλλα ωραία ομοφοβικά. Η κατάσταση περιττό να πω ότι είναι κάτι σαν σαρδέλες στο κουτί που της βγάλαμε στον ήλιο να ξεραθούν. Σε κάποια φάση ήμουν τόσο ακινητοποιημένη που δεν μπορούσα να γυρίσω το κεφάλι μου δεξιά αριστερά. Μέσα σε όλη την βαβούρα ο Α. αποφάσισε ότι μοιάζω με την τραγουδίστρια των Nightwish, εγώ διαφώνησα (το ότι έχω μαύρα μακριά μαλλιά δεν με κάνει Tarja.).


Ας ασχοληθούμε όμως με την μουσική . Οι Zebra Tracks ήταν η έκπληξη της βραδιάς. Με αξιόλογα indie τραγούδια και έναν απίστευτο τυπα για τραγουδιστή δεν μπορεί παρά να έχουν μέλλον. Το κοινό τους λάτρεψε πάντως.



Κατά τις 9:30 βγήκαν οι Placebo στην σκηνή του κατάμεστου θεάτρου( περίπου 7000 κόσμο, κάτι που δίνει βέβαια το δικαίωμα στην Didi να συνεχίζει να μας ξεζουμίζει) και κατέβηκαν μετά από μιάμιση ώρα και κάτι. Αυτή τη φορά είχαν και γιγαντοοθόνες που έπαιζαν ενδιαφέροντα βιντεακια κατά την διάρκεια του live. Σε ότι αφορά τα τραγούδια ένα σεβαστό μέρος της playlist ήταν αφιερωμένο στο τελευταίο album χωρίς να παραλείψουν τις μεγάλες επιτυχίες τους και κάποια πιο σπάνια κομμάτια.



Η εκτέλεση όπως πάντα άψογη και ο Molko καλύτερος από την προηγούμενη φορά. Πάνω κάτω πέρα δώθε στη σκηνή, πόζαρε, γονάτισε, «τρίφτηκε» στην καράφλα ενός σεκιουριτα, «έπαιξε» με τον Stefan, χαιρέτησε το κοινό στα ελληνικά, είπε και κάτι άσχετο για την Ευρωπαϊκή ένωση και μας το έδωσε κατά την διάρκεια του Special K. Μπορεί εκεί μπροστά που ήμουν να άκουγα περισσότερο τους γύρω παρά των Brian η αλήθεια όμως είναι ότι η μισοί στο θέατρο όπως και εγώ είχαμε έρθει για να τον δούμε να δίνει το show του. Χατίρι δεν μας χάλασε.



Το εξής τραγελαφικό ήταν η απόφαση της εταιρείας να μην δίνει νερά στο κοινό επειδή λέει κάποιοι κατουράνε μέσα και τα ξαναπετάνε μπροστά. Αποτέλεσμα αυτού να λιποθυμάνε σαν τις μύγες. Έχασα τον λογαριασμό ποσά άτομα βγάλανε έξω μέχρι να φιλοτιμηθούν να αρχίσουν να δίνουν.

ΥΓ1. Στο γυρισμό η Μ.(πρώτη φορά την γνώρισα στην συναυλία) έμεινε έκπληκτη όταν της είπα ότι δεν έχω δοκιμάσει ποτέ μπαφο. Ξαφνικά ένιωσα ότι είμαι πίσω σε κάποια πράγματα. Η Μ. και ο Α. είναι 18 στα 19.

ΥΓ2. Μετά πήγαμε βόλτα στο Decadance.

ΥΓ3. Το blog θα παραμείνει κλειστό μέχρι τις 7 Ιουλίου λόγω εξεταστικής και μετά υπόσχομαι ότι θα επιστρέψει ανανεωμένο.

ΤΑ ΕΙΤΙΣ

Τα 80’s. Η χειρότερη δεκαετία από άποψη μόδας. Δε νομίζω ότι τόσα στιλιστικά εγκλήματα έγιναν ποτέ άλλοτε μέσα σε μια δεκαετία. Μια λέξη μονό τα λέει όλα. Βάτες. Παπούτσια, κοσμήματα, αξεσουαρ, ρούχα τα πάντα ήταν άθλια. Το μόνο καλό που εβγάλε αυτή η δεκαετία ήταν η μουσική και μερικές ταινίες. Κατά τα άλλα…
Πριν λίγες μέρες βρήκα μια ιστοσελίδα με τα «υπέροχα» κουρέματα της δεκαετίας και αποφάσισα να διαλέξω πέντε από τα οποία κατά πάσα πιθανότητα θα είχα εάν ζούσα τοτε.

5.

Με αυτό θα την ‘έσπαγα ‘ στους γονείς μου. Τα σκουλαρίκια πάλι δεν θα τα προτιμούσα.

4.

Η αφάνα. Κοντά και μπόλικο ζελέ για να κρατηθούν όρθια. Με αυτό το κούρεμα θα γύρναγα στις disco.

3.

Pour some sugar on meeee.Τζιν μέχρι το στήθος, άσπρο φανελάκι και μπουφάν με patches. Έτσι θα έσκαγα μύτη στις συναυλίες των Def Leppard. Λέμε τώρα, μάλλον θα κατέληγα με τέτοιο κούρεμα

2.

και θα ξενυχτούσα στα πιο dark wave στέκια όπου θα μάθαινα απέξω όλη την δισκογραφία των Cure, Depeche Mode, Joy Division και πάει λέγοντας. Θα ‘προσκυνούσα’ τις αφίσες των Robert Smith και Morrissey και όταν θα βαριόμουν το γεωμετρικό θα το έριχνα σε αυτό

1.

Το αγαπημένο μου. Σε μαύρο, το φυσικό μου χρώμα, θα έδειχνα super cool. Κοντό κούρεμα πίσω και ανέμελη φράντζα μπροστά ,τέτοια ώστε όταν κουνάω το κεφάλι μπροστά πίσω, πέρα δώθε αυτή να κουνιέται ανάλογα δίνοντας μου το ανάλογο dark ύφος τις ώρες που θα τα έπινα σε κάποιο σκοτεινό bar με τους ομοίους μου.

Να δεις που κάτι μου θυμίζει όλο αυτό…..

FAMusicE

O αγαπημένος μου Giovanni Ribisi πρωταγωνιστεί στο συγκεκριμένο video των Keane...ΟΗ Crystal Ball, crystal ball



Ο επίσης συμπαθής Jamie Bell και η Eva-Rachel Wood στο Wake me up when September ends των Green Day..



ok υπόσχομαι κανονικό post την επόμενη φορά

five things about someone you don't know

Πολύ μου άρεσε το παιχνίδι με τα «5 πράγματα για σένα». Επειδή όμως είμαι newbie στον χώρο και δεν το πρόλαβα αποφάσισα αυθαίρετα να σας παραθέσω πέντε πραγματάκια που δεν ξέρετε για μένα έτσι to know us better.

1. Είμαι σίγουρη ότι θα πάω από αυτοκίνητο. Στα τόσα χρόνια έχω γλιτώσει παρατριχα γύρω στις δέκα φορές από το να με χτυπήσει αυτοκίνητο ή μηχανάκι και να με στείλει είτε στο νοσοκομείο είτε να κοιτάω τα ραδίκια ανάποδα. Μέχρι στιγμής με έχει γλιτώσει είτε το άτομο που βρισκόταν διπλά μου, και άπλωσε το χέρι του δευτερόλεπτα πριν εγώ πεταχτώ στο δρόμο, είτε ο εκάστοτε οδηγός που δεν έτρεχε, και πρόλαβε να φρενάρει τελευταία στιγμή.

2. Μου τι δίνει να μου μιλάνε όταν βρίσκομαι σε αυτοκίνητο η ταξί. Όπου και να πηγαίνουμε με οποίον και να είμαι( εξαιρείται η περίπτωση όπου γίνεται χαβαλές) εγώ θέλω την ησυχία μου. Να κοιτάζω έξω από το παράθυρο να σκέφτομαι, να ονειροπολώ να ακούω μουσική η να διαβάζω. Μου την δίνουν οι ταξιτζήδες που θέλουν κουβέντα και εγώ αναγκάζομαι να απαντώ με κάτι ξερά ναι, όχι, και συμφωνώ.

3. Όταν ήμουν στο σχολείο η στο φροντιστήριο και βαριόμουν αφόρητα φανταζόμουν ότι έκαναν έφοδο στο σχολείο ένοπλοι μαυροφορημένοι και άρχιζαν να πυροβολούν αδιακρίτως. Εγώ είτε το έσκαγα από το παράθυρο της τουαλέτα γιατί εντελώς τυχαία εκείνη την ώρα βρισκόμουν εκεί είτε έπεφτα στο πάτωμα και έκανα την νεκρή μέχρι να φύγουν. Παλιά νόμιζα ότι δεν πάω καλά μέχρι που είδα μια γαλλική ταινία όπου ένα πιτσιρίκι είχε ακριβώς τις ίδιες φαντασιώσεις.

4. Το παρακάτω γεγονός είναι το μονό που με έχει κάνει να πω την φράση : Θεέ μου να ανοίξει η γη να με καταπιεί τώρα. Πρώτη λυκείου, καλοκαίρι αρχές τις χρονιάς από τα πρώτα μαθήματα ιστορίας, καινούρια στο σχολείο. Κάθομαι δίπλα στο παράθυρο και έχω αφαιρεθεί, κοιτάζω έξω και περιμένω πως και πώς να χτυπήσει το κουδούνι για να βγω. Χτυπάει, σηκώνομαι, διασχίζω την αίθουσα και βγαίνω από την πίσω μπαλκονόπορτα. Κάνω μερικά βήματα και από ένστικτο κοιτάζω πίσω μου. Βλέπω όλους τους συμμαθητές μου να με κοιτάνε από το παράθυρο και την διπλανή μου να έχει σκάσει στα γέλια. Ο καθηγητής με φωνάζει από το παράθυρο να τσακιστώ να γυρίσω στην αίθουσα. Μέχρι να φτάσω είπα την παραπάνω φράση. Έκατσα τα άκουσα και μετά το μάθημα με πήγε στο γραφείο του να με καλοπιάσει γιατί με είχε πιάσει το παράπονο. Μετά από όλα αυτά μου πηρέ μερικά μαθήματα να τον ξανακοιτάξω στα μάτια και άλλα λίγα να τον «ερωτευθώ». Φυσιολογικά πράγματα δηλαδή.

5. Τρέμω οποιαδήποτε επαφή με το μικρόφωνο. Στο νηπιαγωγείο ήμουν εκείνο το παιδάκι που ανέβαινε να πει το ποίημα του και πάγωνε μπροστά στον κόσμο και δεν έβγαζε κουβέντα. Στο δημοτικό γυμνάσιο και λύκειο όποτε τραγουδούσα στην χορωδία ήμουν στο πίσω μέρος. Ακόμα δεν μπορώ να μιλήσω μπροστά από μικρόφωνο. Μέχρι στιγμής δεν έχει χρειαστεί να το κάνω.


ΥΓ. το συγκεκριμένο post το είχα ξεκινήσει όταν ξεκίνησα αυτό το blog αλλά σήμερα αποφάσισα να το τελειώσω.

Ου μπλέξεις με το δημόσιο σύστημα υγείας

Το ξέρω ότι ακούγεται κλισέ αλλά τα κλισέ από κάπου βγαίνουν και την προηγούμενη εβδομάδα πήρα μια μικρή γεύση για το πώς δημιουργούνται.
Αποστολή: μια απλή εξέταση αίματος, ούρων, ακτινογραφία θώρακος και μια θεώρηση από παθολόγο.

Δευτέρα: Ξυπνάω κατά τις 8 και μισή, κατεβαίνω με την τσίμπλα στο μάτι να αγοράσω ένα ουροδοχείο από το φαρμακείο. Ετοιμάζομαι, παίρνω τα ούρα αγκαλιά και φτάνω κατά τις 10 στους Παπάδες ένα νοσοκομείο κάπου στα Πατήσια( μετά από παρότρυνση φίλης). Ζητώ να κάνω εξέταση αίματος αλλά μου λέει ότι θα πρέπει να έχω κλίσει ραντεβού από πριν. Ωραία, κλείνω για την επόμενη και μετά κλείνω και για τον παθολόγο την Παρασκευή. Στην συνέχεια πάω στον ακτινολόγο ο οποίος μου λέει ότι μόνο την Παρασκευή μπορεί να την κάνω και ότι από Δευτέρα θα την πάρω. Αποκλείεται μέχρι την Παρασκευή εγώ τα χρειάζομαι.Όσο και αν χαμογέλασα στον ακτινολόγο δεν άλλαξε γνώμη. Και τώρα; Η κυρία στην ρεσεψιόν με συμβουλεύει να πάω στον Παμμακάριστο στη Νέα Ιωνία. Παίρνω το τρένο, κατεβαίνω, πουθενά Παμμακάριστος. Ο Παμμακάριστος βρίσκεται στα κάτω Πατήσια, μας πληροφορεί ο περιπτεράς. Κοντά βρίσκεται η Αγία Όλγα οπότε λέω να δοκιμάσω την τύχη μου εκεί. Τα ίδια, μόνο που εδώ τα μηχανήματα του ακτινολογικού έχουν χαλάσει και η κυρία μας συστήνει ένα ινστιτούτο στην Αβέρωφ που κάτι μου λέει ότι θα την χρυσοπληρώσω την ακτινογραφία. Τελικά παίρνουμε μια λίστα με τα νοσοκομεία που κάνουν τις εξετάσεις αμέσως. Μετά από άκαρπες προσπάθειες στον Ευαγγελισμό ο οποίος έχει λίστα αναμονής για ακτινογραφία καταλήγω ότι με συμφέρει ο Παμμακάριστος καθώς και αμέσως τις κάνει τις εξετάσεις και την ακτινογραφία την παίρνεις στο χέρι.

Τρίτη: Ξυπνάω κατά τις οκτώ και ως συνήθως πρέπει να πάω τουαλέτα. Έλα όμως που δεν έχω κυπελάκι, κατεβαίνω πάλι να αγοράσω αλλά τα πάντα είναι κλειστά. Τζίφος δεν κρατιέμαι, πηγαίνω τουαλέτα. Στην συνέχεια κατεβάζω ένα μπουκάλι νερό με την ελπίδα ότι μέχρι να φύγω θα με ξαναπιάσει αλλά μετά συνειδητοποιώ ότι δεν πρέπει να πιω τίποτα για τις εξετάσεις. Σκατά. Παίρνω τηλέφωνο στο νοσοκομείο να βεβαιωθώ ότι οι εξετάσεις αίματος και ούρων βγαίνουν έγκαιρα και μετά ξαναπέφτω για ύπνο. Θα πάω αύριο.

Τετάρτη: Ξυπνάω ετοιμάζομαι, προετοιμασμένη αυτή τη φορά, και φτάνω στο νοσοκομείο. Γκαντεμιά. Εφημερεύει και τίποτα δεν γίνεται αύριο αν θες μου λένε. Προς στιγμήν απελπίζομαι, ε δεν μπορώ κάθε πρωί να κουβαλάω τα ούρα μου. Μετά σκέφτομαι να πάω πάλι στους Παπάδες μπας λέω μπας καταφέρω να την κάνω αυτήν την εξέταση. Φτάνω, ουρά τα παπουδια για αίμα. Ρωτάω την κυρία στην ρεσεψιόν, με ρωτάει αν έχω ραντεβού απαντώ όχι και μετά λέει το μαγικό καλά περίμενε κάτι θα κάνουμε. Κατάφερε τελικά να με χώσει στην λίστα, ξεφορτώθηκα τα ούρα(τα οποία τα άφηναν χύμα σε ένα ραφακι δίπλα στη πόρτα) και μισή ώρα αργότερα έμπαινα για την εξέταση. Αναγκάστηκαν να με τρυπήσουν και από τα 2 χέρια γιατί η μια φλέβα, αν είναι δυνατόν,δεν έδινε αίμα . Έχοντας πάρει θάρρος ότι όλα τελικά γίνονται είπα να give it a shot και με τον ακτινολόγο. Έκανα πάλι τα γλυκά μάτια αλλά τίποτα αυτός. Την άλλη εβδομάδα κοπελιά (ναι σίγουρα).

Πέμπτη : Έτοιμη για την ακτινογραφία θώρακος και επειδή το είχα μάθει το μάθημα μου, τηλεφώνησα στον Παμμακάριστο να βεβαιωθώ ότι δεν έχει πάλι εφημερία και ότι όλα είναι καλά. Η κοπέλα του ακτινολογικού με καθησύχαζει και μου λέει να πάω. Ετοιμάζομαι, φτάνω, πάω στην ρεσεψιόν, ζητάω το ακτινολογικό, και με αποτελειώνει.
-Χαλάσανε τα μηχανήματα.
-Τι μα πήρα τηλέφωνο στο ακτινολογικό και μου είπανε ότι είναι οκ.
-Η γραμματέας στο είπε, δεν είχε δει ακόμα τον ακτινολόγο, τα μηχανήματα είναι χαλασμένα από χτες το βραδύ.
Και τώρα τι; Μέχρι αύριο πρέπει να την έχω βγάλει. Παίρνω αμπάριζα τηλέφωνο όλα τα νοσοκομεία που ξέρω αλλά τρώω πόρτα. Άλλα έχουν λίστα άλλα απλά δεν κάνουν ακτινογραφίες. Ειδικά η κυρία στον Ερυθρό Σταύρο μου πέταξε ένα πήγαινε στην Αβέρωφ και μου το έκλεισε στα μούτρα. ΑΑΑΑΑΑΑ τα νεύρα μου. Τα παρατάω.

ΥΓ. μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα για τέτοιες εξετάσεις δεν είχα πάει ποτέ σε δημόσιο νοσοκομείο(μονό για να μπω στην σχολή και τότε είχα πάει σε νοσοκομείο της πατρίδας που όπως και να το κάνουμε τα πράγματα είναι πιο απλά στην επαρχία).
Την ακτινογραφία δεν την έκανα ποτέ.

FAMusicE

jIM Jarmush στο τιμόνι.
The Raconteurs "Steady, As She Goes"

AUEB FILM CLUB

Όσα χρόνια εγώ ήμουν στο Ο.Π.Α(ΑΣΟΕΕ)είχαμε ένα σωρό καλλιτεχνικές ομάδες, θεατρική, χορωδία,πίανο, και λοιπά, αλλά κινηματογραφική ομάδα τώρα που εγώ τελειώνω φτιάξανε.
Εδώ και ένα μήνα περίπου ξεκινήσαμε και λέω ξεκινήσαμε γιατί είμαι ενεργό μέλος. Το μόνο που κάνουμε είναι να δείχνουμε μία ταίνια την εβδομάδα(που "φτύσανε αίμα" για να βρούνε μια σταθερή ώρα,μέρος και μέρα τα παιδία). Αυτό βέβαια ισχύει μέχρι το τέλος του εξάμηνου γιατί απο του χρόνου που θα έχουμε λεφτά στα χέρια μας σκοπέυουμε να κάνουμε περισσότερα. Οι ταινίες που δείξαμε μέχρι τώρα ήταν τa Reservoir Dogs, Raging Bull και Ο Επίμονος Κηπούρος.Την επόμενη εβδομάδα είναι το Match Point. Τωρα δοκίμαζουμε το κοινό της ΑΣΟΕΕ αν προτιμαεί τις παλιές κλασικές ή καινούριες. Πάλι καλά που σκεφτόμαστε και αυτούς γιατί αλλιώς θα "ξεσαλώναμε" με τις επιλογές μας.
Πάντως αν έχετε καμία ιδέα πείτε ακόμα και αν δεν περνάτε ούτε απέξω.

Επειδή αυτό το post έγινε για να ενήμερώσω για την ύπαρξη ενός σχετικού blog στο οποίο θα γράφουμε όπως το κόβω μόνο εγώ και ο kbee καθώς οι άλλοι είναι λίγο άσχετοι με το όλο blogging θέμα.

Αυτά. Καληνύχτα.

FAMusicE

Με αυτόν τον τίτλο θα "ποστάρω" απο εδω και πέρα μουσικά κλιπ στα οποία εμφανίζονται διασημότητες ή τα οποία έχουν σκηνοθετηθεί από γνωστούς σκηνοθέτες.
Η αρχή θα γίνει με το νέο τραγούδι των Travis Closer στο οποίο κάνει μία μικρή εμφάνιση ο Ben Stiller.





(νομίζω οτι έχετε καταλάβει πιά οτι όταν βαριέμαι να γράψω κάτι της προκοπής βρίσκω ένα video από το Youtube, γράφω και δύο λογάκια και τελείωσα. Από τώρα θα έχουν και κοινό θέμα. :P )

Heart Shaped Glasses

Το καινούριο video-clip του Manson....O μόνος λόγος ύπαρξης του είναι για να επιδεί(η)ξει την καινούρια πιτσιρίκα γκόμενα του. Κάτω του μετρίου, κρίμα και το έχει σκηνοθετήσει ο James Cameron.

Πάλι.

Σάββατο βράδυ. Ζεις σε μια πόλη με τόσες επιλογές. Θες desperately να βγεις έξω. Αλλά οι φίλες σου δεν μπορούν. Η μια μένει με τους γονείς της και της την λένε κάθε φορά, η άλλη απλά δεν βγαίνει, η τρίτη είτε είναι άφραγκη είτε εκτός Αθηνών και η τελευταία περνάει γαματα στην Φινλανδία. Τι κάνεις;



(γράφεις το blog σου, βλέπεις το τελευταίο επεισόδιο του Lost και ακούς και κάποιο από τα εκατοντάδες cd που έχεις κατεβάσει. Πάλι.)

Together we shall live forever

The Fountain
Η καλύτερη ταινία που είδα φέτος. Τελεία και παύλα. Ο Darren Aronofsky έκανε πάλι το θαύμα του. Χειρίζεται με επιδεξιότητα το μεταφυσικό θέμα της ταινίας και μεταπηδάει από την μια ιστορία στην άλλη χωρίς να ξενίζει τους θεατές. Εμένα με κέρδισε πάντως από τα πρώτα λεπτά. Μεγάλο ρόλο σε αυτό βέβαια έπαιξε και η καταπληκτική μουσική ( απαραίτητη η αγορά του soundtrack). Δείτε την οπωσδήποτε.


Marie Antoinette
Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η ταινία έφαγε τόσο θάψιμο. Η Sofia Coppola κινηματογραφεί το πορτρέτο της έφηβης βασίλισσας και δεν επιλέγει να κάνει άλλη μια ιστορική «βαρετή» ταινία. Δημιουργεί ένα χρωματιστό συμπάν χάρμα οφθαλμών, αρχίζοντας από τα κοστούμια (δικαιωματικά το Οscar) και συνεχίζοντας με τα σκηνικά, τα φαγητά και τα τοπία. Απολαύστε την….


Art School Confidential
Αν ο σκηνοθέτης είχε προσπαθήσει να κριτικάρει περισσότερο την κατάσταση που επικρατεί στις ανάλογες σχολές και την ψευτοκουλτουρα που πουλάνε πολλοί «ειδικοί» του χώρου δεν θα κατέληγε να κάνει άλλη μια εφηβική ταινία του σωρού.

The science of sleep
Μια ωραία βόλτα στο συμπάν του Michel Gondry αλλά από κάποιο σημείο κει μετά η άρνηση του ηρώα να «ξυπνήσει» σε κουράζει. Εξαιρετικός ο Gael García Bernal.

Μια θέση στην κατηγορία nothing special(προβλέψιμο) κερδίζουν οι The Wind That Shakes the Barley, The Holiday, Running with Scissors και The number 23.

Three extremes
Τελικά δε πάνε καλά οι Ασιάτες. 3 σκηνοθέτες «ειδικοί» στο είδος σκηνοθετούνε από μια μεσαίου μήκους ο καθένας με κοινή θεματολογία το παράλογο. Στο πρώτο μέρος αηδιάζεις(αφού είναι η μονή ταινία που με έκανε να ξεχάσω να φάω τα Oreo μπισκότα μου) στο δεύτερο «κάπου το έχεις ξαναδεί» και στο τρίτο μπερδεύεσαι. Διαλέγεις και παίρνεις. Προσωπικά μου άρεσε το τρίτο.

Curse of the Golden Flower
Η πώς να χάσεις δυο πολύτιμες ώρες.

Killers Kill, Dead Men Die

Όταν το Vanity Fair συνεργάζεται με την Annie Leibovitz για να αποτίσουν φόρο τιμής σε ενα χαμένο αριστούργημα του film-noir της δεκαετίας του 40 δεν μπορεί παρα να προκύψει κατι εξαιρετικό. Βάλε και τους stars με τους οποίους συνεργάστηκαν...Απολαύστε το foto-noir πουακολουθεί(κάντε κλικ στις φωτογραφείες για να τις δείτε σε μεγαλύτερο μέγεθος)






THE GUMSHOES. INT. WEST L.A., OSCAR SLADE DETECTIVE AGENCY, INC.—NIGHT
Like any private eye worth his money clip, Oscar Slade (Bruce Willis) is not a talkative man, especially when he's in the company of his junior partner, Dan O'Bannion (Ben Affleck), and their young protégé, Jimmy (Tobey Maguire). But this night is different. Oscar's got something on his mind.

Oscar: There's only two types of people in this town: the Killers and the Killed. If you're not the one, you're gonna end up the other.
Jimmy: What about the dames, chief? Where do they fit in?
Oscar: Have you seen the dames in this town? Warm beneath the sheets, hot under the collar, and ice-cold under the skin. That reminds me—I've got an appointment. Don't wait up, fellas. I might be a while.

Dissolve to …


THE CRIME SCENE. EXT. SUNSET & VERDUGO—NIGHT—RAIN
On a hard bed of wet L.A. pavement, Oscar (Bruce Willis) has begun his eternal rest. Sweet dreams, detective. Someone has seen fit to tip off shutterbug Sam Brady (James McAvoy), formerly of The Sun, lately of Confidential. The doll with the .44 (Kirsten Dunst) appears to be none other than Laura Lydeker, an heiress whose father owns half the lemon trees in the state of California and whose mother owns the other half. Laura says she has no idea how she ended up here with a pistol in her hand. "I've never been fond of guns," she tells the police. "They make an awful racket."

She also says she's not sure she's Laura Lydeker. It seems she has suffered a light blow to the skull. The only thing she's certain of is that she would like to slip into something nice and dry, preferably a martini—gin, with a kiss of Benzedrine. Funny, though, the bullets in her pistol don't match the lead souvenirs in Oscar's back.


LAST RITES. EXT. HOLLYWOOD MEMORIAL PARK CEMETERY—DAY
There are three types of funerals: celebratory, sad, and sad-sack. This sparsely attended affair punctuating the life of a private dick must be filed under the last category. Tamiko Ohira (Rinko Kikuchi), "queenpin" of Japantown's numbers racket, is intent on making sure Oscar stays in the ground, while skid-row preacher Abelard (Bill Nighy), who engaged in petty heists with the deceased during their misspent youth, can't say he didn't see this coming. The guttersnipe orphan girl (Abigail Breslin) is the only one able to produce anything resembling real tears, but what's her angle? Just because she's a kid doesn't mean she's on the level. Mourning attire suits the lovely songbird Doña Perfecta (Penélope Cruz), but if that's how she dresses for a funeral, imagine what she puts on for the late show (and peels off for the later show). O'Bannion (Ben Affleck) takes notice. Beautiful girls need protection in this town. And O'Bannion's got a watchful eye.


THE LADIES OF L.A. INT. POWDER ROOM, SNYDER'S RESTAURANT—NIGHT
Socialite Eve Greeley-Waddington (Anjelica Huston) finds it amusing, but not surprising, that the Lydeker name has arisen in connection with the murder of a low-life shamus. "Lemons grow on trees," she says, alluding to the Lydeker-family business. "Reputations, decidedly, do not." Estelle Willisford (Sharon Stone), of the department-store Willisfords, could not agree more, once she's through applying lip paint. And if Ethel Barringsley (Diane Lane) seems less than enthralled by the topic at hand, she probably has her reasons—and damned interesting ones, at that.



THE INTERROGATION. INT. HOLLYWOOD PRECINCT HOUSE—NIGHT
Detective James Archer (Alec Baldwin), of the L.A.P.D. homicide squad, hears out the soliloquy of surprise informant Muriel Slade (Jennifer Connelly), twin sister of the murdered man. Her story holds together very well—too well, in fact. Beat cop Mack Shaughnessy (Aaron Eckhart) keeps a grip on his stick, just in case her tale starts making even more sense.

Det. Archer: Murder is a savage affair, Miss Slade.
Muriel: And what kind of affairs do you prefer, Detective?
Det. Archer: That's my own business, Miss Slade.
Muriel: Your own business, huh? Any chance I could make partner?
Det. Archer: Lady, your partner is murder. And it's a silent partner.
Shaughnessy (thinking): If it's silent, why don't you two lovebirds shut it? This ain't the El Havana.

Wipe to …


THE CLUB. INT. EL HAVANA—NIGHT
Who says money can't buy happiness? It had certainly better, especially when a cocktail in this establishment costs upwards of three clams. Torch singer June Holliday (Jennifer Hudson) warms up her pipes with "My Man (Is No Longer Around)" for a roomful of Toluca Lake swells (from left: Jessica Biel, Patrick Wilson, Kerry Washington, Adam Beach, Amy Adams, and Derek Luke), none of whom has a motive in the slaying of Oscar Slade, which is exactly what makes them suspicious. The only one seemingly not enjoying himself this evening is Confidential photographer Sam Brady (James McAvoy), but he revels in misery, which means he's content in his own way. Is that cigarette girl (Evan Rachel Wood) really a cigarette girl? Are her intentions as dark as those chocolates?

Sam: Or is it that those chocolates are as sweet as the look in your eye?
Cigarette Girl: Sorry, Sam. They're caramels.



THE DRESSING ROOM. INT. EL HAVANA, BACKSTAGE—NIGHT
The Cuban (Pedro Almodóvar) runs a nice, clean club. He doesn't want any trouble. He may have heard things, though. What kinds of things? Just things, that's all. Things that make a man whisper "murder" in the night. His number-one songbird, Doña Perfecta (Penélope Cruz), who'll be closing tonight's bill with her signature medley—a rousing patriotic number, a love ballad, and a socko rumba—elaborates: She says she may or may not have heard that Oscar, on the night he was killed, had placed a certain bet on a certain prizefight. Beyond that, she knows nada. Except that the fight in question may or may not be taking place at the Forum this very night, and that School Boy Simmons may or may not be planning to taste the canvas in Round Four of his bout with Sugar Foot Robinson.


THE RING. INT. THE FORUM—NIGHT
Champ turned trainer Mike "Tiny" Galento (Sylvester Stallone) has taught Sugar Foot Robinson (Djimon Hounsou) the true meaning of boxing: when they tell you to take out your opponent in the fourth, you take him out in the fourth, and you don't ask questions—got it? Bootlegger turned trainer Magic Pete (Forest Whitaker) has similarly instructed his fighter, School Boy Simmons (Robert Downey Jr.), that the only sweet thing about "the sweet science" is the wad of bills they hand you during the post-fight rubdown. Tonight's wad will be fat indeed. The lady in red (Jessica Biel) doesn't mind if you take a dive, so long as you can keep her neck in chinchilla. Private eye Jimmy (Tobey Maguire) has made the scene because he knows Oscar placed a not-so-friendly wager on tonight's entertainment. He knows something else too: dead men don't collect their winnings.

Spin dissolve to …


THE SNOOP. INT. O'HANLON STABLES, SAN FERNANDO VALLEY—NIGHT
When a big-time gambler like Oscar Slade ends up dead (and therefore unable to pay off his racetrack debts), a big-time dealer in Thoroughbred flesh like James O'Hanlon (Peter O'Toole) gets suspicious. And when O'Hanlon gets suspicious, the first name that comes to his mind is Lydeker—a family known not only for its lemon trees, but also for its distressingly beautiful female scions. O'Hanlon trembles to think of what he might do if he were to get within striking distance of that kind of horse flesh. Oh yes, he knows a thing or two about breeding, he does … Luckily for Rebecca Lydeker (Naomi Watts), Laura's older sister, she developed an expertise in keeping herself hidden, at the girls' boarding academy she attended not so long ago: Stay real quiet-like … and very still … Don't even breathe. (Is that the rustle of a skirt, or just the Santa Ana winds?) And once the prefect is gone, a girl is free to resume her nocturnal mischief without interruption.

Still, sneaking off to the clubs on Central Avenue to dig some junkie horn blower is one thing. Snooping around the O'Hanlon Stables … well, it's no roll in the hay, even when it is. But if Rebecca can't find the thing she's looking for—the thing that holds the key to everything—anything could happen, and very well might!


THE GETAWAY. INT./EXT. MULHOLLAND DRIVE—NIGHT
Cue swirling, maddening violins. Tilda Lydeker (Helen Mirren), aunt to Laura and Rebecca Lydeker, paramour to three-fourths of Beverly Hills circa 1929, and the brains behind the city's third-largest citrus fortune, must drive, and she must drive fast. She knows just how lemonade is made in this town, and she knows Oscar learned the tricks of her trade all too well, and she knows how it all went sour. Oscar may have been just some low-life private dick, and he may have been too free with his fists, but sometimes a woman needs a man who's man enough to remind her that she's a woman—that is, if she's woman enough to take it. And Tilda could take it. Oh, how she could take it. She took it, and she took it, and she took it again. And then once more for laughs.

Along for the ride is Tilda's older half-sister, Alma (Judi Dench), issue of their father's youthful dalliance—or was it something more sinister?—with the beautiful daughter of migrant citrus pickers. They say Alma's "slow," but, like her half-sister, when it comes to trouble she's awfully swift on the pickup.


LOBBY OF THE DAMNED. INT. HOTEL LA BREA—NIGHT
Making like lovebirds, undercover police detectives Sloan (Ed Norton) and Minsky (Kate Winslet) are working the Hotel La Brea on a tip. The place is a rattrap, but that's why they're here: to trap rats. And, with any luck, exterminate them. The owner, blind racketeer Marlon Doppel (Robert De Niro), knows who offed poor Oscar, but he's not saying. Neither is Muriel Slade (Jennifer Connelly), who has so deftly misled the law for reasons having to do with saving her own skin. The languid drink of water in the corner (Julianne Moore) is content to know not much of anything beyond which gentleman will take on the job of keeping her in silk. Tilda Lydeker (Helen Mirren) arrives in search of answers, unaware that she may be checking in one last time before checking out for good.



END OF THE PARTY. INT. BEVERLY HILLS HOME OF LAURA LYDEKER—DAWN
For most of L.A., it's morning. For those here, it will always be last night. Jimmy (Tobey Maguire) searches the piano keys for a melody that will make sense of it all. The youngest Lydeker, Lydia (Jessica Alba), may be willing to carry his tune, but Ethel Barringsley (Diane Lane) listens without hearing a note. She hasn't been the same since Oscar died, and her husband, Robert Barringsley (James Franco), hasn't been the same since she hasn't been the same. Behind Daddy's bookshelves, Laura Lydeker (Kirsten Dunst) finds herself almost fully recovered from her amnesia, but the young lemon heiress wishes she could forget what she's seen all over again. School Boy Simmons (Robert Downey Jr.), now a wealthy ex-prizefighter, has helped her through her darkest hours. Speaking of which, what did happen last night? Shouldn't Aunt Tilda have slunk in by now, the usual cheap aftershave on her breath?

Dissolve to …


THE SHOOT-OUT. EXT. HOTEL LA BREA, FIRE ESCAPE—NIGHT
Is this a flashback, or did the projectionist mix up the reels? Even the director can't be sure. Back at the Hotel La Brea, undercover cop Minsky (Kate Winslet) would like a word with Tilda (Helen Mirren), but if not, the flatfoot femme is more than happy to let her lady pistol do the talking for both of them. And when her pistol starts talking … well, like a lot of ladies, it's hard to shut up.

Once the cartridges are emptied, we find two beauties taking the big sleep in the L.A. night. A sleep that won't be haunted by the secret Tilda is taking with her to the Lydeker-family mausoleum (a ways down Halcyon Lane from Oscar's sorry plot). A sleep that won't be disturbed by the visage of the man she may or may not have hired—for a cost beyond price—to plug poor Oscar. A mad face, leering and twisted. And the most devilish eyebrows. It is the face of …




THE BIG REVEAL. EXT. SOMEWHERE IN L.A.—DUSK
… the face of this man (Jack Nicholson), who kills for love, or money, or some combination of the two. Or maybe it's just for kicks. Wherever people try to make themselves into something good and decent, wherever a man tries to make that one last score, wherever a woman feels like yielding to a fellow, he is there. In a town where the law is kill or be killed, die or die later, he is always watching, always waiting for his chance, and revealing himself only in the final reel, with the City of So-Called Angels spreading below him like a still-warm bloodslick.

Forget it, Oscar. It's … somewhere.

Pull back to reveal: a wild, unpruned lemon grove.

THE END

Trashvision 2007

Ο ημιτελικός μέσα από τα σχόλια εμού,mother και father.


Βουλγαρία

mother - Ιιιιιιιιιι






Iσραήλ

mother-Τώρα αυτό είναι τραγούδι?
father-Αντέ ρίξτε καμία βόμβα.






Κύπρος

--------(απουσιάζανε από το δωμάτιο)






Λευκορωσία

mother-Αυτό μοιάζει με εκείνο που είχαμε στείλει με τις μπότες.






Ισλανδία

mother-Τι γριά είναι αυτή;






Γεωργία

mother-Καλά δε λεεί κανένας ένα χαρούμενο τραγουδάκι...είναι ωραία κοπέλα ομώς.






Μαυροβούνιο

εγώ-Τι βλαχοροκ είναι αυτό...
mother-Δε πας να δείς εάν εβρασάν οι χυλοπίτες;






Ελβετία

mother-Παντώς από οσά βλεπουμέ μέχρι τώρα το δικό μας είναι καλύτερο.Δε συφωνείς;
εγώ-Όχι (τα ίδια σκατά είναι)






Μολδαβία

father-Θα μας πηδήξει οχί μόνο η Μολδαβία αλλά και το Ζαβλακιστάν.
εγώ-βαθμολογικά εννοείς πάντα.






Ολλανδία

--------






Αλβανία

εγώ-Έσκασα(από το φαγητό)






Δανία

εγώ-Viva la diva






Κροατία

εγώ-Πλάκωσαν τα ΚΑΠΗ.






Πολωνία

father-Αυτή με τον κώλο θα κερδίσει;






Σερβία

εγώ-Όπα ο νταλικέρης.
father-Γυναίκα είναι;






Τσεχία

father-Τι,παεί να μιμηθεί τα τέρατα;






Πορτογαλία

father-Δε θέλω να περάσει η Πολωνία,να περάσει αυτή, μεσογειακό ταπεραμέντο.






ΠΓΔΜ

father-Άντε να την περάσουμε και αυτήν.






Νορβηγία

(έχω κολλήσει στις ρυτίδες της τραγουδίστριας)






Μαλτά

mother-Ούτε ένα εφέ φέτος.






Ανδόρα

εγώ-Σκατά






Ουγγαρία

(ωραία φωνή)






Εσθονία

(Pink my ass)






Βέλγιο

(τι κακέκτυπα των Scissor Sisters είναι αυτοί.)






Σλοβενία

father-Πως είναι έτσι αυτή. Σιγά έβαλε ένα γάντι και κάτι έκανε.






Τουρκία

father-Όπα,άρχισε ο αμανές.






Αυστρία

father-Έχει και γυναίκες εκεί μέσα στη φλοκάτη(την κόκκινη κορδέλα εννοεί)






Λετονία

ο father ακόμα τους αποκαλεί οι Βοναπάρτηδες.