Jamestown

Ο φωτογράφος του σημερινού ποστ ονομάζεται Michael Schmelling και όπως θα διαπιστώσετε απο το portofolio του εχει προυπηρεσία στον τύπο και συγκεκριμένα στα μουσικά περιοδικά. Πορταίτα διαφόρων καλλιτεχνών, εξώφυλλα δίσκων αλλά και φωτορεπορτάζ εστιασμένα στους απλούς ανθρωπους της αμερικανικής επαρχίας. Όπως και πριν ακολουθούν μερικές αγαπημένες μου.

τσαντίζομαι, δε μπορώ να βάλω φωτογραφίες....την επόμενη φορά

___+___

Academy-Award® nominated short film "more" from creator Mark Osbourne.



Bat For Lashes - Whats a Girl To Do

Νύχτες Πρεμιέρας 2007

Η τελευταία εβδομάδα ηταν μια απο τις πιο γεμάτες και ενδιαφέρουσες της ζωής μου. Μετά από το τελευταίο μάθημα για αυτήν την εξεταστική κλήθηκα επιτέλους και εγώ να προσφέρω τις υπηρεσίες μου ως εθελόντρια στο 13ο φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας. Αυτό που είχα να κάνω ήταν να βοηθάω στις αίθουσες με τις προσκλήσεις και τα προγράμματα. Ναι, εμείς ήμασταν τα παιδιά με τις λίστες και τα κρατημένα εισιτήρια, εμείς που κάναμε χαρούμενους και μερικούς ατυχούς θεατές.
Η ανταμοιβή μας για την μικρή βοήθεια που προσφέραμε ήταν ένα μαγικό χαρτάκι που έγραφε πάνω staff και με το οποίο μπορούσαμε να μπαίνουμε δωρέαν στις ταινίες. Έντεκα αξιώθηκα να δω, αναλυτικά σε επόμενο ποστ. Τι καλύτερο απο το να περνάς τη μισή σου μέρα βλέπωντας ταινίες και μετά να τα πίνεις και να διασκεδάζεις μέχρι αργά το βράδυ σε ένα απο τα θεματίκα(λέμε τώρα) πάρτυ του Σινεμά. Από το grindhouse πάρτυ στο set του Hook και το ψιλοβαρετό χτεσινοβραδυνό. Απορώ που τα ξετρυπώσαν μερικά απο αυτά τα bar. Εκτός βεβαία από τις ταινίες το άλλο θετικό ήταν οτι έφυγα με ένα σωρό νέους φιλούς και πολλές αναμνήσεις, θετικές, αρνητικές, αστείες και περίεργες.
Το μεγάλο βραβείο πήγε στο ΧΧΥ ο πρωταγωνιστής της οποίας το παρέλαβε και ο οποίος κατά την διαρκεία του φεστιβάλ εβγαλέ τον λατινό εαυτό του. Βραβεία πήραν επίσης η Ζώνη Άμυνας, το The band's visit, το ντοκυμαντέρ για το yodeling και τα Νούφαρα για το οποίο κυκλοφορούν φήμες οτι το βραβείο κοινού της δόθηκε αυθαίρετα καθώς οι κάλπες ήταν αλλού για αλλού. Υπήρχε κόσμος που ψήφιζε ακόμα και σε ταινία της Μενκες. Η απονομή σε γενικές γραμμές ήταν απλή, σύντομη χώρις καμία ιδιαίτερη επισημότητα και με προβλήματα στον ήχο.Τώρα δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό αλλά αν πραγματικά θέλουν να αποκτήσει κύρος το φεστιβάλ θα πρέπει να δίνουν περισσότερη σημασία σε παρόμοια θέματα. Μετά από τόσα χρόνια, προβλήματα στον ήχο και στους υπότιτλους ειναι ανεπίτρεπτα. Αποψή μου είναι ότι ο προγραμματισμός και ο συντονισμός θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερος. Μια ΑΣΟΕΕ τελειώσαμε και εμείς κάτι ξέρουμε από αυτά τα πράγματα. Η κριτική επιτροπή πάντως πρέπει να το καταδιασκέδασε, από τον καθωςπρέπει σουηδό, στη “την πέφτω σε όποιο θηλυκο κυκλοφορεί” γαλλίδα μέχρι την μορφή του φεστιβάλ τον τσέχο που ήταν ντυμένος λες και βγήκε από περιοδικό μόδας.
Επειδή δεν θέλω να φαίνεται οτί μόνο τα αρνητικά θυμαμαί θα πρέπει να παραδεχτώ οτι δεν πάυει να είναι το καλύτερο φεστιβάλ της Αθήνας αυτή τη στιγμή και οτι πέρασα υπέροχα αυτές τις μέρες.


Υ.Γ.1 Θέλω να πιστεύω ότι οι 300 προσκλήσεις που ήταν κρατημένες στο ονομά του Αυγερόπουλου ήταν πλήρωμενες και τα έσοδα πήγαν στους πυρόπληκτους.

Υ.Γ.2 Η μισή μάζα είναι ντερέκι. Και εγω που νόμιζα ότι ήταν στο ύψος μου.

Υ.Γ.3 Λόγω χρήσης Open Office δεν διαθέτω ορθογραφικό έλενχο αυτή τη περίοδο οπότε δείξτε κατανόηση.

Άντε, και του χρόνου.

a dark place

Από site σε site και από link σε link ανακάλυψα την ιστοσελίδα μιας φωτογράφου ονόματος Sarah Wilmer. Στην ιστοσελίδα της δεν αναφέρεται καμία πληροφορία για αυτήν. Το μόνο που υπάρχει είναι δείγμα της δουλειάς της. Οι φωτογραφίες της είναι επηρεασμένες από τον κόσμο των παραμυθιών, του φανταστικού, των ιστοριών τρόμου και από διάφορες ταινίες. H δημιουργός είναι σαφώς επηρεασμένη από τις ταινίες του Burton και του Lynch. Δημιουργεί σκοτεινές στυλιζαρισμένες εικόνες λες και αποτελούν photo stills από κάποια ταινία. Παρακάτω ακολουθούν οι 15 αγαπημένες μου. Για περισσότερες εδώ.

Movies Part 1

Blood Diamond
Βαρετό και προβλέψιμο. Δεν χάνεται τίποτα. Είναι και 2 ώρες, κάνετε κάτι άλλο καλύτερα.




Cashback
Νεαρός με πρόβλημα αϋπνίας πιάνει νυχτερινή δουλειά σε ένα σουπερμάρκετ και περνάει την ώρα του «σταματώντας» τον χρονο και ζωγραφίζοντας όλα τα θηλυκά του καταστήματος. Σαν ιδέα φαίνεται ενδιαφέρον αλλά το θέμα εξαντλείται νωρίς καταλήγοντας σε άλλη μια ρομαντική κωμωδία. Ο σκηνοθέτης πάντως διαθέτει ταλέντο.




Glen or Glenda
Ναι είναι όλα αλήθεια. Ο Ed Wood είναι σκηνοθέτης της κακιάς ώρας. Πρέπει να το δείτε για να το πιστέψετε. Δεν αμφιβάλλω ότι ήταν σκηνοθέτης με όραμα, αλλά από τεχνική.....




Drawing Restraint 9
Η περιέργεια θα σας φάει. Αν επιχειρήσετε να την δείτε μονό και μονό επειδή παίζει η Bjork σκεφτείτε το ξανά. Όσο και αν την λατρεύεται δεν αξίζει. Είναι από αυτές τις ψευτοκαλλιτεχνικές ταινίες όπου η Bjork με τα του συζύγου της παίρνουν μέρος σε κάτι τελετουργικά πάνω σε ένα φαλαινοθηρικό και σε κάποια φάση αρχίζουν να πετσοκόβουν ο ένας τον άλλο και να μετατρέπονται σε φάλαινες. Μέγιστη μαλακία.




The last king of Scotland
Δίκαια το Όσκαρ στον Forest Whitaker. Η ταινία από την άλλη δεν είναι κάτι εξαιρετικό. Άλλος λόγος για να την δείτε είναι ο ανερχόμενος James McAvoy.




Sunshine
Το τελευταίο πόνημα του Danny Boyle. Μια ομάδα αστροναυτών με σκοπό να σώσει τον ήλιο που «πεθαίνει». Φυσικά όλα θα πάνε σκατά. Πολυεθνικό καστ με «αρχηγό» τα ωραιότερα μπλε μάτια αυτού του πλανήτη. Cillian…αριστούργημα. Ας σοβαρευτούμε όμως. Ο σκηνοθέτης διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον σε όλη την διάρκεια της ταινίας. Η μουσική είναι αρκετά καλή. Γενικά αν σας αρέσουν αυτού του είδους οι ταινίες προτιμήστε την.




The proposition
Μουσική και σενάριο Nick Cave που από μονό του σημαίνει ότι θα είναι το λιγότερο αρκετά καλή. Θυμίζει αρχαία τραγωδία και είναι άρτια σκηνοθεημενο. Κινηματογραφημένη στις αχανείς εκτάσεις της Αυστραλίας διηγείται την ιστορία ενός πρώην μέλους συμμορίας που αναγκάζεται να σκοτώσει τον μεγαλύτερο αδελφό του και αρχηγό της συμμορίας για να σώσει τον μικρό του αδελφό και τον εαυτό του από την θανατική ποινή.




Fur
Όχι μια βιογραφία της Diane Arbus. Αλλά μια φανταστική ιστορία για μια περίοδο της ζωής της που την ώθησε να ξεκινήσει να φωτογραφίζει ότι περίεργο, άσχημο και διαφορετικό της τραβούσε το ενδιαφέρον. Ο σκηνοθέτης του Secretary αναλαμβάνει τα ηνία, η Nicole Kidman ενσαρκώνει και ο Robert Downey Jr συμπληρώνει στον ρόλο ενός μαλλιαρού "φρικιού" που ανοίγει την πόρτα ενός αλλιώτικου κόσμου στην νεαρή φωτογράφο. Χωρίς να είναι κάτι εξαιρετικό η ταινία εκπληρώνει τον σκοπό της. Να σε εισάγει έστω και λίγο στο μυαλό της Arbus.

#

Η Μυστική Ιστορία

Φέτος το καλοκαίρι αποφάσισα να μειώσω κατά ένα τη στοίβα με τα βιβλία που έχω αγοράσει εδώ και μήνες με σκοπό κάποια στιγμή να τα διαβάσω. Μέσα σε 20 μέρες, χωρίς ιντερνετ και τηλεόραση, κατάφερα να τελειώσω τον «ογκόλιθο» Μυστική Ιστορία της Donna Tartt.
Η πρώτη επαφή με τη συγγραφέα ήταν κάποια χρόνια πριν σε μια συνέντευξη της στην ΒήμαDonna με αφορμή την κυκλοφορία του δεύτερου βιβλίου της Ο Μικρός Φίλος. Η Μυστική Ιστορία είναι το πρώτο της βιβλίο που εκδόθηκε το 1992 και έγινε παγκόσμιο bestseller. Δυο περίπου χρόνια πριν όταν βρισκόμουν στην Σουηδία αποφάσισα να δανειστώ από την βιβλιοθήκη τον Μικρό Φίλο στα αγγλικά. Το γεγονός ότι δεν υπήρχε χρόνος για διάβασμα και το ότι η συγγραφέας χρησιμοποιούσε ιδιαίτερο λεξιλόγιο με αποτέλεσμα να «χάνω» πολλά από την ανάγνωση το βιβλίο έμεινε μισοτελειωμένο. Οι εντυπώσεις μου από το λίγο που διάβασα με οδήγησαν να αγοράσω την Μυστική Ιστορία όταν γύρισα πίσω στη Ελλάδα. Το βιβλίο βρισκόταν για πάνω από ένα χρόνο στην βιβλιοθήκη μέχρι να του κάνω την τιμή.
Μπορεί η πλοκή να αφορά φόνο και μια ομάδα φοιτητών που μελετάνε αρχαία ελληνικά κείμενα ,σε καμία περίπτωση όμως δεν πρόκειται για άλλο ένα αστυνομικό μυθιστόρημα. Από την αρχή γνωρίζουμε και το θύμα και τους θύτες. Αυτό που ακολουθεί είναι η εξιστόρηση των γεγονότων που οδήγησαν στον φόνο και αυτών που τον ακολούθησαν. Με έξοχη αφηγηματική γραφή σχεδόν κινηματογραφική εξιστορεί την πορεία 6 νεαρών φοιτητών, αφοσιωμένων στην μελέτη των κλασικών και σχεδόν αποκομμένοι από τους υπόλοιπους συνομηλίκους τους, από τον δικό τους μικρόκοσμο στην βίαιη έξοδο τους από αυτόν. Η Donna Tartt είναι εξαιρετικά ικανή να αναπτύσσει ενδιαφέροντες χαρακτήρες και να δημιουργεί δυνατά συναισθήματα και εικόνες, στοιχεία που είναι εμφανή και στον Μικρό Φίλο.
Όπου να’ναι θα προστεθεί και αυτό στην στοίβα.

Όλο αυτό τον καιρό

Χωρίς λόγια

...το κρίμα στο λαιμό τους
όποιος και αν είναι υπεύθυνος
δεν ξέρω πότε πού και απο ποιόν θα το βρούν αλλά το εύχομαι ολόψυχα...

Πρώτη φορά camping

Το έχω ξεφτιλίσει με τα post αλλά τι να κάνω οι διακοπές με καλούν. Πριν δυο εβδομάδες αποφασίσαμε με 2 φίλες μου και 2 φίλους της μιας + 1 γνωστό τους να πάμε κάμπινγκ. Πρώτη φορά για μένα. Προορισμός: ο star των κάμπινγκ Αρμενιστής στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής. Διάρκεια: 3 ½ μέρες.
Εγώ θα αναχωρούσα από το «εξοχικό» μου, όπως λέει και η Ακαδημία, και θα συναντούσα τα κορίτσια στην Θεσσαλονίκη και από εκεί θα παίρναμε το λεοφωρείο για το κάμπινγκ όπου θα συναντούσαμε και τους υπόλοιπους. Μετά από 9 ώρες μέσα σε ένα λεοφωρείο και αφού είχα διαβάσει ότι υπήρχε και δεν υπήρχε διαθέσιμο γύρω έφτασα Θεσσαλονίκη έχοντας χάσει το λεοφωρείο που θα μας πήγαινε τσακ μπαμ με αποτέλεσμα να πάρουμε το επόμενο που έκανε το γύρο της Χαλκιδικής μέχρι να φτάσουμε στο κάμπινγκ. Η ώρα ήταν πια 10 και μισή. Ο Αρμενιστής ήταν γεμάτος και εμείς επισκεφτήκαμε το διπλανό δημοτικό κάμπινγκ. Στήσαμε σκηνές συστηθήκαμε με τους λοιπούς, φάγαμε και αργά πια βρεθήκαμε στην σκηνή μας στοιβαγμένοι να λέμε μαλακίες. Εγώ βέβαια δεν έβλεπα μπροστά μου από την νύστα και όταν πια πήγε 3 «ευγενικά» ζήτησα από τα αγόρια να φύγουν για να κοιμηθούμε. Αυτό βεβαία μου το χτυπάγανε για το υπόλοιπο της διαμονής μας.
Η πρώτη δυσάρεστη έκπληξη ήταν το επόμενο πρωί όταν επισκεφτήκαμε τις τουαλέτες. Τι να πω, χειρότερες και από αυτές στους δρόμους. Μόνο όταν μια κατασκηνώτρια φιλοτιμήθηκε και της καθάρισε με την μάνικα, μπήκαμε για να αλλάξουμε και να πλύνουμε δόντια. Είναι τραγικό να μην έχεις τουαλέτες της προκοπής. Περάσαμε όλο το πρωί και μεσημέρι στην παραλία με αποτέλεσμα να τσουρουφλιστώ(πρώτη φορά έκανα μπάνιο για φέτος) και να πονάω παντού. Το μεσημέρι τα μαζέψαμε και πήγαμε στον Αρμενιστή που ευτυχώς βρήκαμε άδεια θέση. Η μέρα με τη νύχτα. Άψογα οργανωμένο και το σπουδαιότερο κ α θ α ρ ε ς τουαλέτες.



Οι επόμενες 2 μέρες πέρασαν με μπάνιο, φαγητό στα πρόχειρα, παγωτό τσιχλόφουσκα (αν δεν έχετε φάει χάνετε) και χουζούρεμα στο γρασίδι. Το βράδυ την βγάζαμε στην παραλία όπου πίναμε με αποτέλεσμα να μεθάνε οι μισοί και οι άλλοι μισοί να ακολουθούμε στις βλακείες που κάνανε. Τα μόνα που μας χαλάσανε την διάθεση ήταν η έλλειψη ενός στρώματος της προκοπής. Χρησιμοποιούσαμε στρωματά θαλάσσης τα οποία σε κάθε παραμικρή κίνηση παρήγανε έναν ήχο χριτς χριτς κρακς κρουτς χρατς κρικ, Άσε που πιανόσουν και μόλις ήθελες να αλλάξεις πλευρό έπρεπε να ξεκολλήσεις πρώτα την μια μεριά και μετά να γυρίσεις. Επίσης πάντα να ακούτε την μαμά σας όταν λέει πάρε ένα μακρυμάνικο θα κάνει κρύο το βράδυ εκεί πάνω. Έχει πάντα δίκιο αλλιώς θα αναγκαστείτε να τριγυρνάτε τυλιγμένοι με το sleeping bag και τους υπόλοιπους να σας κοιτάνε περίεργα.



Μετά από 3 μέρες, γιατί παραπάνω δεν αντέχετε, πήραμε τον νυχτερινό καρβουνιάρη για την επιστροφή στην Αθήνα. Το ταξίδι από μόνο του είναι εμπειρία. Καθίσαμε στην καντίνα και στην αρχή παίζαμε Uno για να περάσει η ώρα. Μετά η Νεκταρία τα έφτυσε και έπεσε να κοιμηθεί. Το τρένο ήταν γεμάτο από πιτσιρίκια, μετανάστες, τουρίστες κτλ. Ένας από αυτούς έβγαλε την λύρα και άρχιζε να παίζει και να τραγουδάει για περίπου μισή ώρα. Ευτυχώς που ήταν καλός. Από την άλλη το τρένο ήταν απαίσιο, έκανε συνέχεια κάτι περιέργους θορύβους και όταν έμπαινε σε τούνελ ο θόρυβος ήταν απλά ανυπόφορος. Σε ένα τέτοιο ταξίδι βέβαια δεν μπορείς να αποφύγεις και αυτούς που έχουν όρεξη για κουβέντα όταν εσύ τους βλέπεις με μισό μάτι. Αυτό που κανείς είναι να τους φορτώνεις στην διπλανή σου και μετά να βάζεις ακουστικά. Δεν ξέρω αν θέλω να το ξαναδοκιμάσω αυτό το ταξίδι σίγουρα όχι αν δεν έχω θέση.
Τελικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το κάμπινγκ αντέχετε μόνο αν έχει καθαρές τουαλέτες και μόνο αν έχετε προμηθευτεί ένα στρώμα της προκοπής. Α και ρούχα, μακρυμάνικα.